بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور چیست؟

ولی اگر کسی پرسید چند ساعت می‌توان بیدار ماند، پاسخ شما چیست؟ بیشترین رکوردی داوطلبانه‌ای که تاکنون ثبت شده مربوط به یک دانش‌آموز ۱۷ ساله دبیرستانی در سال ۱۹۶۴ در سن دیگوِ کالیفرنیا است. رَندی گاردنِر برای یک پژوهش علمی ۲۶۴ ساعت پشت سر هم بیدار ماند، یعنی ۱۱ روز. پژوهشگران آن تحقیق نیز این رکورد را تایید کردند. رکوردهای غیر موثق دیگری نیز گاها شنیده می‌شود، از جمله زن انگلیسی که در سال ۱۹۷۷ برای ۱۸ روز بر روی صندلى‌ گهواره‌اى‌ِ خود بیدار ماند.
اما اگر خواب هرگز به سراغ شما نیاید چه؟ نوعی بیماری ژنتیکی به اسم بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور وجود دارد که از عواقب بی‌خوابی طولانی‌مدت است.در سراسر دنیا، تنها ۴۰ خانواده این بیماری را ژن خود دارند. تالاموس یکی از سازواره‌های دستگاه کناره‌ای در مغز است که در کنترل خواب نقش دارد. این بیماری به تالاموس آسیب جدی وارد می‌کند. کاهش وزن، زوال عقل و در نهایت مرگ از عواقب آن است.

 

سیگِل می‌گوید: «با این حال، نمی‌توان بی‌خوابی را عامل مرگ دانست. درست است که بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور آسیب فراوانی به مغز وارد می‌کند، اما من فکر نمی‌کنم این بیماری عامل مرگ کسی شده باشد. گواه این قضیه شکنجه‌های بی‌خوابی است که برخی از زندانیان می‌کشند. تاکنون هیچ گزارشی از مرگ بر اثر این نوع شکنجه منتشر نشده است. اما برای آن افراد شکنجه‌ی واقعا سختی است.»

 

بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور

بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور

پژوهش‌های انجام‌شده بر روی بی‌خوابیِ حیوانات نتایج جالبی را به همراه داشته است. الن رختشافِن در دهه ۸۰ میلادی آزمایشی را در دانشگاه شیکاگو انجام داد. او چندین موش را بر روی صفحه‌هایی بر روی آب گذاشت. هرگاه که موش با توجه به امواج مغزی به خواب می‌رفت، صفحه می‌چرخید و دیواره‌ای موش را به سمت آب هل می‌داد تا موش بیدار بماند.به دلایلی نامشخص، همه موش‌ها پس از یک ماه جان دادند. به احتمال فراوان، استرس ناشی از خواب دلیل آن بود. سیگل می‌گوید: «هزار بار در روز بیدار می‌ماندند.» از بین رفتن دستگاه‌های کارکردی بدن، به هم خوردن دمای بدن، کاهش وزن و افزایش اشتها از علائم بی‌خوابی موش‌ها بود.
سیگل ادامه می‌دهد: «مشکل این دست از مطالعات در انسان و حیوان همین است. نمی‌توان آن‌ها را به سادگی بیدار نگه داشت. آن‌ها باید همکاری کنند تا استرس به وجود نیاید. اما اگر مرگی رخ دهد، نمی‌توان گفت دلیل آن خواب بوده یا استرس. مرز بین این دو در این دسته از مطالعات کاملا گنگ است.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>