آیا می توانید مزه کلمات را بچشید؟ این مرد می تواند!

حس‌آمیزی یا جابجایی حس‌ها نوعی شرایطی عصب‌شناختی است که در آن نتیجه تحریک یک حس در یک گذرگاه حسی دیگر نشان داده می‌شود. جیمز وانرتون علاقه دارد به لهجه آمریکایی‌ها گوش دهد، چرا که آن‌ها تندتر صحبت می‌کنند: «گوش دادن به انگلیسی بریتانیایی کمی سخت است. آمریکایی خیلی خوب همه‌چیز را سر هم می‌کنند. آن‌ها حرف «ت» و «د» را شبیه هم می‌گویند. من مزه‌ها و طعم‌های چندانی را حس نمی‌کنم که بخواهد حواس مرا پرت کند، که البته این خود یک مزیت محسوب می‌شود.»

واژه‌ها برای وانرتون چشمه پیوسته حواس‌پرتی‌ است، زیرا حروف بی‌صدا به او مزه می‌بخشد. واژه کالج مزه سوسیس می‌دهد، واژه Karen مزه ماست، و واژه yoghurt (ماست) مزه افشانه مو می‌دهد. واژه most  (بیشتر) مزه سیب‌زمینی سرخ‌شده بدون روغن را می‌دهد. نام ایستگاه‌های لندن سرشار از مزه‌های عجیب‌وغریب است.

وانرتون

وانرتون

تجربه‌ای طاقت‌فرسا است. او می‌گوید: «معمولا سعی می‌کنم که از واژه most استفاده نکنم. هرگز آن را نمی‌نویسم، تلاش می‌کنم یک جایگزین برای آن پیدا کنم. حواس مرا پرت می‌کند.» او با حالتی درمانده به این استعداد عجیبش می‌خندد.

تجربیات برانگیخته از حواس را به سختی می‌توان به دیگران منتقل کرد. شاید تجربه جالب شما برای شخصی دیگر هیچ معنایی نداشته باشد. بویی خاص می‌تواند برای یکی خوشایند و برای دیگر منزجرکننده باشد. دانشمندانی که بر روی طیف‌های رنگی پژوهش انجام داده‌اند همواره جدال‌هایی که بر سر تفاوت رنگ‌ها به وجود آمده را گزارش کرده‌اند. اختلاف زوجی بر سر رنگ مبل، که یکی معتقد بود مشکی است و دیگری پافشاری می‌کرده که آبی بسیار تیره است. هر کس با دیگری تفاوت دارد، دلیل آن نیز تفاوت زیستی، تجربی و شخصیتی است. اما کسانی مانند وانرتون که دچار حس‌آمیزی هستند کاملا تفاوت دارند.

 

ژنوم تغییریافته
تعداد افراد مانند وانرتون  کم نیست. شاید شما هم این بحث را جایی باز کنید و مشخص شود که خودتان نیز یکی از همین افراد هستید!

برخی از انواع حس‌آمیزی می‌تواند در خانواده‌ها ارثی باشد. سال ۲۰۰۹، پژوهشگران چهار نقطه از ژنوم را شناسایی کردند که در افرادی که صدا با رنگ همراه بود تغییر یافته بود. دیوید ایگلمن یک عصب‌پژوه است که همراه با سایتوویک «چهارشنبه یک آبی نیلی است» را تالیف کرده است. وی بخشی کروموزومی را شناسایی کرده که مسئول برانگیخته ساختن رنگ برای حرف، شماره، روز و ماه است. از افرادی که دچار حس‌آمیزی هستند هنگام خواندن، صحبت کردن و فعالیت‌های روزمره نوار مغزی تهیه شده تا تفاوت‌ها مشخص شود.

مزه نوشتن
وانرتون زمانی که ۱۰ سال داشت این توانایی عجیب خود را برای والدینش بازگو کرد. زیرا او نمی‌توانست به راحتی دروس مدرسه را بخواند. خواندن همچنان برای او دشوار است، اما نوشتن همواره لذت خاص دیگری برای او داشته است. دلیلش این است که او می‌تواند مجموعه‌ای از چیزهایی لذت‌بخش را برای خود بنویسد.

جیمز وانرتون-چشنده مزه کلمات

جیمز وانرتون-چشنده مزه کلمات

او زمانی به عنوان گزارشگر فعالیت می‌کرد. یک بار در حال نوشتن یک گزارش ورزشی درباره جرج بِست بود و انتخاب واژگان نیز برایش بسیار مهم بود. کلماتی که در مقدمه استفاده شده بود مزه «پیش‌غذا»، کلمات متن مزه «رست بیف» و بخش نتیجه نیز مزه «دسر» را در او برانگیخته می‌کرد. او می‌گوید: «تجربه بسیار خوبی بود. اما دلیل اینکه گزارشگری را کنار گذاشتم این بود که ویراستارها واژگان را تغییر می‌دادند.» او اما چیزی را تجربه می‌کند که هیچ یک از ما شاید نتوانیم تجربه کنیم: «او با نوشتن یک نامه ساده، به اوج خوشحالی می‌رسد.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>